Vandaag ben ik bezig geweest met Symbaloo. Het is een startpagina webpagina die je kan bewerken. Je ziet een pagina met symbolen die je zelf kan plaatsen en bewerken. heb je er meer nodig dan kan je tabbladen er bij gebruiken. Het doet me denken aan Netvibes (weet je nog? Dat is de webpagina die ik als RSS lezer geprobeerd heb).
De vormgeving van Symbaloo is goed naar mijn idee. Symbolen zijn duidelijk, nemen niet veel ruimte in beslag en als je wil kan je RSS berichten laten zien.
Wat mij erg tegenviel aan Symbaloo is dat als je een standaard pagina vol symbolen ergens anders vandaan haalt (zoals een pagina die iemand anders heeft gemaakt or een standaard pagina), dat je deze vaak dan niet kunt bewerken. En het hele bewerken (personalisering en daardoor overzichtelijker/handiger maken voor het eigen gebruik) lijkt me toch juist een van de zoniet het meest belangrijke aspect aan zo'n startpagina. Dus als ik een pagina zie waarvan ik denk "Oh leuk, daar kan ik de meeste elementen wel van gebruiken!" en deze is vergrendeld dan moet ik dus of de pagina nemen zoals hij is, of zelf die elementen toevoegen of er maar helemaal van afzien.
Jammer. Het leek mij zo vanzelfsprekend dat de mogelijkheid om makkelijk zulke elementen met elkaar te delen en te bewerken het geheel een stuk leuker en makkelijker maakt.
Een van de dingen waar ik erg aan moest wennen is dat Symbaloo veel gebruik maakt van symbolen die verwijzingen zijn naar andere Symbaloo pagina's. Dit kan erg handig zijn, maar ook misleidend en ongewenst. Het ligt er maar aan wat voor verwachtingen je hebt.
woensdag 1 februari 2012
maandag 2 januari 2012
Ding 4 - LinkedIn en facebook
Ik ben vandaag in m'n uppie bezig geweest met LinkedIn. Ik was al bekend met Hives, dus heb ik nog niets met facebook gedaan.
LinkedIn is een sociale website waar je kan 'netwerken'. Contact onderhouden met collega's, vrienden en laten weten waar je professioneel gezien mee bezig bent. Als je hier echt een beetje gebruik van wil maken moet je wel wat van jezelf laten zien in je profiel. Maar omdat ik redelijk precies ben, heb ik nog weinig opgeschreven. Ik wil het vaak precies zó hebben.
Ik vond het ook lastig wie wel en wie niet toe te voegen. Ik ben sowieso nogal voorzichtig op sociaal gebied, dus heb ik maar een enkele bekende toegevoegd. Ik vraag me af hoe dat met de anderen die deze cursus volgen is gegaan.
Voor de rest weet ik niet precies wat ik hier op dit moment mee moet, al begrijp ik de zakelijke voordelen ervan.
LinkedIn is een sociale website waar je kan 'netwerken'. Contact onderhouden met collega's, vrienden en laten weten waar je professioneel gezien mee bezig bent. Als je hier echt een beetje gebruik van wil maken moet je wel wat van jezelf laten zien in je profiel. Maar omdat ik redelijk precies ben, heb ik nog weinig opgeschreven. Ik wil het vaak precies zó hebben.
Ik vond het ook lastig wie wel en wie niet toe te voegen. Ik ben sowieso nogal voorzichtig op sociaal gebied, dus heb ik maar een enkele bekende toegevoegd. Ik vraag me af hoe dat met de anderen die deze cursus volgen is gegaan.
Voor de rest weet ik niet precies wat ik hier op dit moment mee moet, al begrijp ik de zakelijke voordelen ervan.
maandag 28 november 2011
Ding 3.2 - All aTwitter
In mijn vorige bericht heb ik het gehad over de noodzaak de stroom van twitter-berichtjes bij te houden. Sindsdien heb ik ook meer weet van lijsten. Twitter lijsten zijn handig als je berichten krijgt over uiteenlopende onderwerpen of als je naar je smaak iets te veel tweets krijgt maar toch niemand wilt ontvolgen. Je hoeft niet eens iemand te volgen om iemand aan een lijst toe te voegen. Je kan simpelweg op je startpagina op lijsten klikken, waar je de optie ziet om een lijst aan te maken. Als je eenmaal een lijst hebt aangemaakt kan je iedere willekeurige twitter-account toevoegen aan de lijst door op de accountnaam te klikken en dan via het 'hoofd-en-schouders-icoon' te klikken op 'toevoegen aan lijst' waarna je de gewenste lijst uit kan kiezen.
Binnen de mediatheek van de Faculteit Educatie van de Hogeschool Utrecht (waar ik werkzaam ben) ben ik van mening dat Twitter handig zou kunnen zijn. Ik denk wel dat we daar dan niet te veel mee zouden moeten willen. In die zin is het beter te denken aan de mogelijk directe toegevoegde waarde van tweets dan aan het simpelweg aanwezig zijn. Nietszeggende berichtjes kunnen wellicht ook averechts werken.
Dus.. wat zou de student/docent nou echt willen weten? Vanuit de andere kant bezien, als je commentaar krijgt kan je dan ook heel specifiek antwoord geven op vragen en opmerkingen. Natuurlijk kan je bij gebrek aan beter ook verwijzen naar andere wijzen van informatievoorziening/communicatie. Wellicht ook via privéberichten?
De informatie die wij geven zou kunnen komen over tentoonstellingen, gewijzigde openingstijden, werkzaamheden, de taalwerkplaats, informatie vanuit de informatiespecialisten, enz. De vraag is dan of je aan één twitter-account genoeg hebt. En dan natuurlijk bij onszelf en geïnteresseerden evalueren hoe het gegaan is en of er iets veranderd moet worden. Frequentie van tweets kan dan uitgesplits tussen antwoorden op berichten van anderen en op zichzelf staande berichten.
Antwoorden kunnen het best zo snel mogelijk worden gegeven, maar als er dan alleen maar wordt verwezen naar andere middelen is het misschien beter om iets minder vaak (op vaste en aangegeven tijden) vragen te behandelen die die dag zijn opgespaard.
Op zichzelf staande berichten kunnen geplaatst worden naar gelang de urgentie van zo'n bericht / wanneer het kan. Dus, hoe snel zou het in het uiterste geval moeten? En is dat nodig? Misschien hoeft het wel helemaal niet zo snel. Iets om over na te denken.
De mediatheek kan ook baat hebben bij informatie van anderen, maar dat zie ik op dit moment meer op persoonlijk-professioneel vlak. Nieuwe ontwikkelingen in media zullen wellicht niet voor iedereen nuttig zijn om te weten. Wat er op andere faculteiten aan de hand is ook niet primair voor iedereen iets om zich meteen mee bezig te moete houden. Hetzelfde met nieuws van de Universiteit Utrecht of met andere Hogescholen in den lande. Of het ministerie van OCW. Nee, beter om het zo functioneel mogelijk te houden. Zeker gezien de beperkte tijd die we hebben.
Als laatste ben ik van mening dat als je als bedrijf van zo'n medium gebruikmaakt, je er goed aan doet om te beseffen hoe zo'n medium werkt en hoe je klanten daar gebruik van maken. Belangrijk is ook om te kijken hoe andere bedrijven dit doen. En of dat nou werkt of niet.
Binnen de mediatheek van de Faculteit Educatie van de Hogeschool Utrecht (waar ik werkzaam ben) ben ik van mening dat Twitter handig zou kunnen zijn. Ik denk wel dat we daar dan niet te veel mee zouden moeten willen. In die zin is het beter te denken aan de mogelijk directe toegevoegde waarde van tweets dan aan het simpelweg aanwezig zijn. Nietszeggende berichtjes kunnen wellicht ook averechts werken.
Dus.. wat zou de student/docent nou echt willen weten? Vanuit de andere kant bezien, als je commentaar krijgt kan je dan ook heel specifiek antwoord geven op vragen en opmerkingen. Natuurlijk kan je bij gebrek aan beter ook verwijzen naar andere wijzen van informatievoorziening/communicatie. Wellicht ook via privéberichten?
De informatie die wij geven zou kunnen komen over tentoonstellingen, gewijzigde openingstijden, werkzaamheden, de taalwerkplaats, informatie vanuit de informatiespecialisten, enz. De vraag is dan of je aan één twitter-account genoeg hebt. En dan natuurlijk bij onszelf en geïnteresseerden evalueren hoe het gegaan is en of er iets veranderd moet worden. Frequentie van tweets kan dan uitgesplits tussen antwoorden op berichten van anderen en op zichzelf staande berichten.
Antwoorden kunnen het best zo snel mogelijk worden gegeven, maar als er dan alleen maar wordt verwezen naar andere middelen is het misschien beter om iets minder vaak (op vaste en aangegeven tijden) vragen te behandelen die die dag zijn opgespaard.
Op zichzelf staande berichten kunnen geplaatst worden naar gelang de urgentie van zo'n bericht / wanneer het kan. Dus, hoe snel zou het in het uiterste geval moeten? En is dat nodig? Misschien hoeft het wel helemaal niet zo snel. Iets om over na te denken.
De mediatheek kan ook baat hebben bij informatie van anderen, maar dat zie ik op dit moment meer op persoonlijk-professioneel vlak. Nieuwe ontwikkelingen in media zullen wellicht niet voor iedereen nuttig zijn om te weten. Wat er op andere faculteiten aan de hand is ook niet primair voor iedereen iets om zich meteen mee bezig te moete houden. Hetzelfde met nieuws van de Universiteit Utrecht of met andere Hogescholen in den lande. Of het ministerie van OCW. Nee, beter om het zo functioneel mogelijk te houden. Zeker gezien de beperkte tijd die we hebben.
Als laatste ben ik van mening dat als je als bedrijf van zo'n medium gebruikmaakt, je er goed aan doet om te beseffen hoe zo'n medium werkt en hoe je klanten daar gebruik van maken. Belangrijk is ook om te kijken hoe andere bedrijven dit doen. En of dat nou werkt of niet.
maandag 14 november 2011
Ding 3 - Twitter (of: Yes, we can. But we don't need to)
Vandaag eindelijk weer van start gegaan met een ding. Twitter ditmaal.
Net zoals RSS kan twitter je een stortvloed aan informatie bezorgen. Je begint ook met een lege pagina en het langzaam toevoegen van bronnen. Waar dat bij RSS feeds zijn van verschillende webpagina's zijn dat bij Twitter andere mensen/bedrijven die zich bij Twitter hebben aangemeld.
Daarnaast is waarschijnlijk het grootste verschil dat Twitter laagdrempelig is en een soort wegwerp-informatie. Niet dat berichtjes geen grote waarde kunnen bezitten, maar het zijn korte, bondige berichtjes waar verder geen verdieping over komt (met uitzondering van tweets met links naar verdere informatie).
Aan de andere kant is RSS meer ontworpen om veel informatie te verwerken. Twitter kan snel onoverzichtelijk worden als je of te veel mensen toevoegt of als er enkele heel veel berichtjes sturen. Het is dus nog belangrijker om in de gaten te houden wie je nou echt wilt volgen of niet. Vice versa is het dus ook goed om als je zelf wilt twitteren je probeert je volgers (of je gewenste soort volgers) in je achterhoofd te houden en daar dan je berichten en de frequentie ervan op af te stemmen.
Net zoals RSS kan twitter je een stortvloed aan informatie bezorgen. Je begint ook met een lege pagina en het langzaam toevoegen van bronnen. Waar dat bij RSS feeds zijn van verschillende webpagina's zijn dat bij Twitter andere mensen/bedrijven die zich bij Twitter hebben aangemeld.
Daarnaast is waarschijnlijk het grootste verschil dat Twitter laagdrempelig is en een soort wegwerp-informatie. Niet dat berichtjes geen grote waarde kunnen bezitten, maar het zijn korte, bondige berichtjes waar verder geen verdieping over komt (met uitzondering van tweets met links naar verdere informatie).
Aan de andere kant is RSS meer ontworpen om veel informatie te verwerken. Twitter kan snel onoverzichtelijk worden als je of te veel mensen toevoegt of als er enkele heel veel berichtjes sturen. Het is dus nog belangrijker om in de gaten te houden wie je nou echt wilt volgen of niet. Vice versa is het dus ook goed om als je zelf wilt twitteren je probeert je volgers (of je gewenste soort volgers) in je achterhoofd te houden en daar dan je berichten en de frequentie ervan op af te stemmen.
maandag 6 juni 2011
Ding 2 - RSS Feeds
De tweede workshop ging over RSS feeds. Als je een RSS-lezer hebt dan kun je je abonneren op vele RSS feeds die je steeds nieuwe informatie bieden op tal van onderwerpen. Maar het kan bijvoorbeeld ook een plaatje van de dag zijn, bijvoorbeeld. Websites die ook RSS-feeds kunnen lezen worden vaak gebruikt als een soort gepersonaliseerde startpagina en ze hebben veelal dingen waarmee je je eigen pagina uiterlijk en inhoudelijk kunt wijzigen. Zo kun je bijvoorbeeld zoekmachines toevoegen of je e-mail bekijken.
Al die toegevoegde dingen zijn niet per sé RSS feeds. Het is pas een feed als het als het je van tijd tot tijd (de interval kan erg verschillen per feed) meer van hetzelfde geeft. Of dat nu plaatjes, tekst of muziek is. RSS feeds veranderen dus ook vanzelf. Als je kijkt op een website met RSS-feeds dan zie je dat hetgene dat je nodig hebt voor RSS-feeds een 'gewone' webpagina is. Deze pagina's zul je normaliter niet opzoeken, en als je binnen een feed op (bijvoorbeeld) een bepaald artikel klikt, ga je direct naar dat artikel en niet naar deze pagina. Deze pagina is wat wordt weergegeven via de RSS-lezer. Het verschil is natuurlijk dat lezers ze anders weergeven en dat je bij een lezer heleboel feeds (en nog veel meer) tegelijkertijd kunt bekijken.
RSS-feeds zijn aangedragen als een manier om informatie snel te kunnen overzien en niet te verdrinken in de chaos van de informatiezee die het internet is. Maar nog steeds moet je selectief te werk gaan. Hoe veel feeds, hoe veel informatie per feed.. hoe meer interesses je hebt en hoe meer je wilt volgen, hoe meer je moet opletten dat het niet allemaal te veel wordt.
Ik heb er nu wat mee gespeeld, en ik vind RSS-feeds zeer interessant en nuttig. Ik ben vooral bezig geweest met het vinden, toevoegen en ordenen van feeds en nog wat andere elementen. Het is, net als zo veel dingen, iets waar je jezelf in moet beperken zodat het geheel overzichtelijk blijft. Zo niet dan wordt het ook minder leuk om je lezer te raadplegen.. en wordt het vooral vermoeiend.
Al die toegevoegde dingen zijn niet per sé RSS feeds. Het is pas een feed als het als het je van tijd tot tijd (de interval kan erg verschillen per feed) meer van hetzelfde geeft. Of dat nu plaatjes, tekst of muziek is. RSS feeds veranderen dus ook vanzelf. Als je kijkt op een website met RSS-feeds dan zie je dat hetgene dat je nodig hebt voor RSS-feeds een 'gewone' webpagina is. Deze pagina's zul je normaliter niet opzoeken, en als je binnen een feed op (bijvoorbeeld) een bepaald artikel klikt, ga je direct naar dat artikel en niet naar deze pagina. Deze pagina is wat wordt weergegeven via de RSS-lezer. Het verschil is natuurlijk dat lezers ze anders weergeven en dat je bij een lezer heleboel feeds (en nog veel meer) tegelijkertijd kunt bekijken.
RSS-feeds zijn aangedragen als een manier om informatie snel te kunnen overzien en niet te verdrinken in de chaos van de informatiezee die het internet is. Maar nog steeds moet je selectief te werk gaan. Hoe veel feeds, hoe veel informatie per feed.. hoe meer interesses je hebt en hoe meer je wilt volgen, hoe meer je moet opletten dat het niet allemaal te veel wordt.
Ik heb er nu wat mee gespeeld, en ik vind RSS-feeds zeer interessant en nuttig. Ik ben vooral bezig geweest met het vinden, toevoegen en ordenen van feeds en nog wat andere elementen. Het is, net als zo veel dingen, iets waar je jezelf in moet beperken zodat het geheel overzichtelijk blijft. Zo niet dan wordt het ook minder leuk om je lezer te raadplegen.. en wordt het vooral vermoeiend.
maandag 16 mei 2011
Ding 1. Bloggen.
Welkom, allemaal! Dit is mijn weblog en dit is een kort eerste bericht, waar in ik iets zal vertellen over mijn ervaringen met het zogenaamde web 2.0. Hoe mijn weblog zich zal ontwikkelen weet ik niet precies, maar dat zul je vanzelf wel merken.
Abonneren op:
Posts (Atom)