In mijn vorige bericht heb ik het gehad over de noodzaak de stroom van twitter-berichtjes bij te houden. Sindsdien heb ik ook meer weet van lijsten. Twitter lijsten zijn handig als je berichten krijgt over uiteenlopende onderwerpen of als je naar je smaak iets te veel tweets krijgt maar toch niemand wilt ontvolgen. Je hoeft niet eens iemand te volgen om iemand aan een lijst toe te voegen. Je kan simpelweg op je startpagina op lijsten klikken, waar je de optie ziet om een lijst aan te maken. Als je eenmaal een lijst hebt aangemaakt kan je iedere willekeurige twitter-account toevoegen aan de lijst door op de accountnaam te klikken en dan via het 'hoofd-en-schouders-icoon' te klikken op 'toevoegen aan lijst' waarna je de gewenste lijst uit kan kiezen.
Binnen de mediatheek van de Faculteit Educatie van de Hogeschool Utrecht (waar ik werkzaam ben) ben ik van mening dat Twitter handig zou kunnen zijn. Ik denk wel dat we daar dan niet te veel mee zouden moeten willen. In die zin is het beter te denken aan de mogelijk directe toegevoegde waarde van tweets dan aan het simpelweg aanwezig zijn. Nietszeggende berichtjes kunnen wellicht ook averechts werken.
Dus.. wat zou de student/docent nou echt willen weten? Vanuit de andere kant bezien, als je commentaar krijgt kan je dan ook heel specifiek antwoord geven op vragen en opmerkingen. Natuurlijk kan je bij gebrek aan beter ook verwijzen naar andere wijzen van informatievoorziening/communicatie. Wellicht ook via privéberichten?
De informatie die wij geven zou kunnen komen over tentoonstellingen, gewijzigde openingstijden, werkzaamheden, de taalwerkplaats, informatie vanuit de informatiespecialisten, enz. De vraag is dan of je aan één twitter-account genoeg hebt. En dan natuurlijk bij onszelf en geïnteresseerden evalueren hoe het gegaan is en of er iets veranderd moet worden. Frequentie van tweets kan dan uitgesplits tussen antwoorden op berichten van anderen en op zichzelf staande berichten.
Antwoorden kunnen het best zo snel mogelijk worden gegeven, maar als er dan alleen maar wordt verwezen naar andere middelen is het misschien beter om iets minder vaak (op vaste en aangegeven tijden) vragen te behandelen die die dag zijn opgespaard.
Op zichzelf staande berichten kunnen geplaatst worden naar gelang de urgentie van zo'n bericht / wanneer het kan. Dus, hoe snel zou het in het uiterste geval moeten? En is dat nodig? Misschien hoeft het wel helemaal niet zo snel. Iets om over na te denken.
De mediatheek kan ook baat hebben bij informatie van anderen, maar dat zie ik op dit moment meer op persoonlijk-professioneel vlak. Nieuwe ontwikkelingen in media zullen wellicht niet voor iedereen nuttig zijn om te weten. Wat er op andere faculteiten aan de hand is ook niet primair voor iedereen iets om zich meteen mee bezig te moete houden. Hetzelfde met nieuws van de Universiteit Utrecht of met andere Hogescholen in den lande. Of het ministerie van OCW. Nee, beter om het zo functioneel mogelijk te houden. Zeker gezien de beperkte tijd die we hebben.
Als laatste ben ik van mening dat als je als bedrijf van zo'n medium gebruikmaakt, je er goed aan doet om te beseffen hoe zo'n medium werkt en hoe je klanten daar gebruik van maken. Belangrijk is ook om te kijken hoe andere bedrijven dit doen. En of dat nou werkt of niet.
maandag 28 november 2011
maandag 14 november 2011
Ding 3 - Twitter (of: Yes, we can. But we don't need to)
Vandaag eindelijk weer van start gegaan met een ding. Twitter ditmaal.
Net zoals RSS kan twitter je een stortvloed aan informatie bezorgen. Je begint ook met een lege pagina en het langzaam toevoegen van bronnen. Waar dat bij RSS feeds zijn van verschillende webpagina's zijn dat bij Twitter andere mensen/bedrijven die zich bij Twitter hebben aangemeld.
Daarnaast is waarschijnlijk het grootste verschil dat Twitter laagdrempelig is en een soort wegwerp-informatie. Niet dat berichtjes geen grote waarde kunnen bezitten, maar het zijn korte, bondige berichtjes waar verder geen verdieping over komt (met uitzondering van tweets met links naar verdere informatie).
Aan de andere kant is RSS meer ontworpen om veel informatie te verwerken. Twitter kan snel onoverzichtelijk worden als je of te veel mensen toevoegt of als er enkele heel veel berichtjes sturen. Het is dus nog belangrijker om in de gaten te houden wie je nou echt wilt volgen of niet. Vice versa is het dus ook goed om als je zelf wilt twitteren je probeert je volgers (of je gewenste soort volgers) in je achterhoofd te houden en daar dan je berichten en de frequentie ervan op af te stemmen.
Net zoals RSS kan twitter je een stortvloed aan informatie bezorgen. Je begint ook met een lege pagina en het langzaam toevoegen van bronnen. Waar dat bij RSS feeds zijn van verschillende webpagina's zijn dat bij Twitter andere mensen/bedrijven die zich bij Twitter hebben aangemeld.
Daarnaast is waarschijnlijk het grootste verschil dat Twitter laagdrempelig is en een soort wegwerp-informatie. Niet dat berichtjes geen grote waarde kunnen bezitten, maar het zijn korte, bondige berichtjes waar verder geen verdieping over komt (met uitzondering van tweets met links naar verdere informatie).
Aan de andere kant is RSS meer ontworpen om veel informatie te verwerken. Twitter kan snel onoverzichtelijk worden als je of te veel mensen toevoegt of als er enkele heel veel berichtjes sturen. Het is dus nog belangrijker om in de gaten te houden wie je nou echt wilt volgen of niet. Vice versa is het dus ook goed om als je zelf wilt twitteren je probeert je volgers (of je gewenste soort volgers) in je achterhoofd te houden en daar dan je berichten en de frequentie ervan op af te stemmen.
Abonneren op:
Posts (Atom)